NIRE IRRATI SAIOA SORTZEN

Pasaden eskolan, bakoitzak bere ordenagailutik irrati zaio bat egiteko aukera ematen duen programa ezagutu genuen, Audacity hain zuzen ere. Lauhileko honetan emandako guztiaren hartean, gehien gustatu zaidan aplikazioa izan daiteke Audacity. Alde batetik, oso interesgarria eta erabilgarria iruditu zait eta gainera, tarte dibertigarria pasatzeko aukera paregabea. Lehenik, gure audioa grabatu genuen audacity-n. Gero, MassToube -ren bitartez, nahi genuen musika, (youtubeko bideoak adibidez) mp3 formatuan bihurtu genuen. Amaitzeko, Euskaltubera igo genuen geure audioa, ondoren blogean argitaratu ahal izateko. Hemen uste dizuedan audioa egin aurretik, nire gelakide batzuekin egon ginen probatzen Audacity eta oso ondo pasatu genuen grabazio hori egiten.

Besterik gabe, hemen usten dizuet egindako grabazioa:
[AUDIO http://euskaltube.com/uploads/audio/pvUUgz0utwqykSDzZyBO.mp3|TITLESS=Txomintxapel|WIDTH=480]

ETORKIZUNEKO LANBIDEA

ZURE BIZITZA MINUTU BATEAN ALDA DAITEKE, IKARA ALDIZ BETIRAKO GERATZEN DA ZUREKIN

Proiektu klasean ginen, eta aire pixka bat behar nuen. Nire eserlekutik altxatu eta komunera juteko baimena eskatu ondoren, bertako leihotik begira egon nintzen minutu batzuk.

Komunean nengoela, lau tiro entzun nituen eta jarraian izugarrizko garrasiak. Korrika  irten nintzen zer gertatzen zen ikusteko.  Jende piloa zegoen pasilloan bahituta, gehienok lurrean etzanda eta gutxi batzuk paretaren kontra. Bahitzaileek aurpegiak estaliak zeramaten eta ezin izan nuen haien aurpegia ikusi. Zorionez, haiek ez ninduten ikusi ezta.

Momentu horretan, bi aldiz pentsatu gabe komunera itzuli nintzen. Ikaratuta nengoen eta behatzak dardarka nituen. Ez nekien zer egin! Nahiz eta zaratarik ez ateratzen saiatzen nintzen, laster niregana etorriko zirela pentsatzen nuen, beraz, zer edo zer egin behar nuen egoera hori konpontzeko.

Lehenik eta behin, 112 zenbakira deitu nuen, edonola edozein motako larrialdietarako daudelako prest. Oso baxu hau esan nien: “ Bahitu gaituzte! Mondragon Unibertsitatean gaude, Huhezin, Eskoriatza”. Ondoren, nire amari mezu bat bidali nion, bera ere poliziari abisu bat emoteko, horrela esaten zuen: “Ama SOS no es broma, hay unos secuestradores en la uni. Avisa ala policía rápido. Yo estoy bien. Tk”. Besterik gabe, komun-ontziaren gainean makurtu nintzen eta negarrez, poliziak etortzeko momentua itxaroten nuen. Nire bizitza osoan ez dut horrelako momenturik bizi!

KOMUNITATE HITZAREKIN ARREMANETAN JARTZEN

Atzoko eskolan, apirilak 21ean, Iban Arantzabal eduki genuen gure artean. Elgetar horrek, Huhezi egon zen Irakasle ikasketak burutzen eta ondoren, Gasteizera joan zen Euskal Filologia ikastera. Urtetan, Sustatuko editore bezala egon da lanean baina gaur egun, goiena.net-ren ardura nagusia du eta baita goiena telebistan dabil ere.

Teknologia berrien, eta hauen zabalkuntzaren jarraitzaile den Iban Arantzabalek, Blog pertsonal bat du Etxebarri izena duena.

Hitzaldian zehar eman zuen informazioa biribiltzeko, hainbat lanbide kideren hitz labur batzuk jarri zizkigun, gutxi gora behera, hedabideen munduan gertatzen hari dena ezagutzeko. Are gehiago bertan lan egiten dutenen iritziak etorkizun batean kontuan izateko ere bai.

Iban Arantzabalek esandakoaren artean, gehien harritu ninduena KOMUNITATE hitza, eta horren inguruan murgiltzen den guztia izan zen. Horrekin batera, hedabide bakoitzak bere hizkuntzatan hitz egin behar duela esan zuen, eta bertan jorratzen eta prestatzen den informazioa talde konkretu bati lerratuta ez dela egon behar, baldin eta arrakasta lortu nahi duten.

Biribiltzeko, argi utzi zuen, komunikatzaile on eta arrakastatsu bat izateko, mezua gertukoa izan behar dela, geroz eta gehiago bezeroak garrantzia hartzen hari duelako.  Proiektu bat egiterako orduan, ez dela imitatu behar baizik eta guztiz berritu eta publikoaren bihotzetara heltzen saiatu behar da.

OHIKO AGENDA EDO TRADIZIONALA?

Denon ahotan dagoen gaia da agenda tradizionala edo elektronikoaren arteko aukeraketa. Egun, askok dira bigarren hautabide digital hori aukeratzen dutenek.

Digitalizazio aroan gaudela argi dago, eta horrek aldaketa asko dakartzala baita ere. Jendeak dituen lan mota gaitik agenda elektronikoaren erabilera askoz errazagoa egiten da; alde batetik, eginbehar guztiak bat batean eta era automatikoan txukuntzen dira. Bestalde, lanbide gehienak ordenagailu baten menpe daude; jende gehiena ordenagailu baten aurrean pasatzen ditu egunaren ordu asko, beraz agenda kontsultatzeak ez du denbora gehiegi kentzen.

Guzti honekin, internet eta Google zerbitzariak hain zuzen ere, aukera paregabe bat eskaintzen du: Google Calendar. Bertan aipatutako aukerak ematen dira eta horretaz gain beste batzuk ere. Deigarriena agenda publiko edo partekatu bat sortzeko aukera da. Zure agenda propioa egiteaz gain, beste edonorekin konpartitu dezakezu eta beraz, elkar ikus dezakezue zuen gertaerak eta eginbehar guztiak. Google Calendar erabiltzeko baldintza bakarra, google-en kontua izatea da( Gmail adibidez). Gainera, mugikorretik sartzeko aukera badago baita ere.

Ondorioz, nahiz eta orain arte, agenda tradizionala erabili, Google Calendar kontuan izateko zerbitzu bat dela uste dut eta aurrera begira, erabiltzeko posibilitatea ez dut alde batera uzten.

EUSKAL HERRIKO WEBLOG AITZINDARIAK

SUSTATU.COM IZUGARRIZKO AURRERAPENA EUSKALDUNONTZAKO

Sustatu 2001. urtean sortutako blog informatiboa da. Gaur egun ez gara gai proiektu horretan lan egin zutenek egin behar izan zuten ahalegin handia imajinatzeko. Garai hartan, ez zeukaten eredu moduan gauza askorik, beraz Sustatu.com sortu izanak meritu handia dauka.

Egia esan, Huhezira etorri aurrerik ez nuen Sustatu.com ezagutzen. Hala ere, agindutako bideoa ikusi ondoren, oso proiektu interesgarria dela iruditu zait: benetan goresgarria!

Gainera, bertan editore laguntzaile moduan lan egiten duen Josu Mendikute ezagutzen dut. EHU-n ikasitakoa da Josu, eta bere aholkuei esker,  Mondragon Unibertsitatera etortzeko erabakia hartzea askoz errazagoa izan zen.

Momentuz, ez dut berarekin sustaturi buruz hitz egin, egia esan, bideoa ikusi arte, ez nekien bertan lan egiten zuela. Nolanahi ere, oso interesgarria iruditu zait Sustatu.com-en burutzen duten lana eta espero dut gai honi buruz, berarekin hizketa bat izatea.

Besterik gabe, webloga hau bisitatzera gonbidatzen zaituztet bertan aurkituko duzuen informazioa (testuak, argazkiak, bideoak..) onuragarriak izango zaizuelako.

PASSWORD

Gaur egun edonork zortzi pasahitz erabiltzera behartuta ikusten da. Izan ere gure eguneroko bizitzan hainbat gauzetarako eskatzen digute pasahitz bat: txartelarekin dirua ateratzeko,  sakelako telefonoa pizteko …

Geroz eta gehiago “pasword” hitza entzuten dugu, interneten hain zuzen ere pasahitzaren erabilera derrigor derrigorrezkoa da ia edozein mugimendu egiteko.

Noizbait hausnartu ahal duzu, dauzkazun pasahitz kopuruaren inguruan? Zer da hobeto, pasahitz desberdinak edo berdina gauza guztientzako erabiltzea? Guztiok gauza bera galdetzen dugu; baina ez da gauza erreza. Egia da segurtasun klabe bera erabiltzen badugu, askoz errazago dela edozein lapurtze mota jasatea. Behin lapurrek, pasahitz bat asmatu dutenean, beti edo ia gehienetan, pasahitz horrekin probatzen dutelako beste edozein kontutan, ahalik eta etekin gehiago ateratzeko.

Bestalde, nahiz eta pasahitz desberdinak erabiltzeak segurtasun gehiago eskaini, eramaten dugun bizitza  estresagarrian oso konplexua da kode guzti horiek gogoratzea.

Nik behintzat, saiatzen naiz ahalik eta konplexuen egitea norbaitek nire pasahitza asmatzea baina hala ere, pasahitz gehienetan, errepikatzen den zati bat erabiltzen dut beti. Modu honetan, askoz errazago egiten zait segurtasun kodeak gogoratzea, baina norbaitek nire pasahitza ezagutzen badu, ez du beste kontuan sartzeko aukera izango.

Testua irakurri ondoren, gai honen inguruan ez dut nire pentsatzeko modua asko aldatu, lehendik banekien “pasword” kontu hauek ekar ditzaketen arazoak.